O Bom, o Mau e o Feio

15101843_1326155144069560_1705546902_o

Hier zit ik dan: schrijvend aan mijn kleine bureautafeltje, met de wind in mijn haren. Ik voel me net alsof ik buiten zit. Boven me zie ik het licht schijnen door de dakpannen en aan mijn linkerkant staat de deur naar de veranda wijd open. Ik kijk uit op een rij bomen, onder een prachtige blauwe hemel. Ik voel me hier thuis, ook al heb ik geen eigen kamer. Ik ben tevreden met mijn slaaphoekje in het verlengde van de leefkamer. Een gebrek aan privacy heeft namelijk bepaalde voordelen: ik ben nooit alleen met mijn geluk, noch met mijn verdriet. Zowel mijn lach als mijn tranen gaan hier nooit onopgemerkt voorbij. De enige uitdaging is dat ik nu geen snoeppapiertjes en zakdoeken meer kan laten rondslingeren, zoals ik thuis wel eens durfde – tot grote ergenis van het lief. Dat kan ik mijn nieuwe huisgenoten namelijk (nog?) niet aandoen. 

Read More

Braziliaanse rollercoasters

img_3839

Vijfentwintig dagen. Zolang bevind ik mij ondertussen in het wondermooie Brazilië.  Ik heb zoveel indrukken opgedaan, zoveel nieuwe mensen leren kennen en al zoveel geleerd op zo’n korte tijd. Ze vergelijken zo’n periodes waarbij je uit je comfortzone wordt getrokken weleens met rollercoasters en daar zit inderdaad een grond van waarheid in. Ik heb namelijk al heel wat ritjes achter de rug. 

Read More

Negenduizend kilometer ver

img_3561

Rustige zondag, luie zondag. Sam en ik sliepen lekker uit en besloten nog even in bed te blijven liggen. Met de laptop op onze schoot keken we nog snel naar een aflevering van onze favoriete serie. Met andere woorden een doodgewone, maar oh zo gezellige zondagochtend. De dag beginnen met een lekker ontbijtje, gevolgd door een stevige knuffel. En even later komt dan dat moment waar je eigenlijk nog niet klaar voor bent: je struikelt over de lege koffer in het midden van de woonkamer. De lege koffer die zo snel mogelijk klaargemaakt moet worden voor een half jaar in Brazilië. Een koffer waar Sam jammer genoeg niet in past. 

Read More

Ik vertrek naar Brazilië – maar mijn lief kan niet koken

5691586-vlag_brazilie

Het einde van het schooljaar is in zicht en het afstuderen komt voor mij steeds dichterbij. Het besef dat ik over enkele maanden – laat ons toch hopen – een masterdiploma op zak zal hebben, zorgde voor een korte quarter-life crisis. Het voelde alsof ik plots in de “volwassenwereld” gegooid zou worden. Alsof het behalen van zo’n papiertje (aka diploma) plots betekent dat je klaar bent voor het echte leven. Begrijp me niet verkeerd: ik heb de laatste jaren ontzettend veel geleerd. Ik ken de hele geschiedenis van Frankrijk (of die kende ik toch tot een uur na het examen), ik weet hoe ik verzorgd kan spreken (vaarwel Antwerpse ‘a’) en ik kan als de beste een cursus vanbuiten blokken de dag voor het examen (met de nodige sloten koffie, uiteraard). Hoe interessant mijn opleiding ook was, ik heb nog heel wat te leren. En dat is exact waarom ik volgend schooljaar zo’n zes maanden in Brazilië zal wonen, werken & leven. 

Read More

Mijn liefde voor mijn lief… én Vlaamse Gebarentaal.

13105858_1145602085458201_1776150272_o

Vlaamse Gebarentaal is niet mijn moedertaal. En toch zou ik me geen leven zonder gebaren kunnen voorstellen. Het is een taal geworden die ik élke dag gebruik: om mijn liefde te uiten, om eens goed ruzie te kunnen maken of om eens goed te kunnen vloeken als ik weer met mijn teen tegen de tafelpoot bots. (Ja, lieve mama, ik heb nog steeds niet geleerd dat ik thuis best pantoffels draag. Geef me nog even, ooit leer ik het wel.)

Read More

Het reisverslag van een uitsteller – Australië

12476769_1077181878966889_557764710_o

Vier maanden geleden zat ik samen met mijn vriend drie weken lang in Australië. Je zou denken dat zo’n reis de moeite waard is om over te schrijven (want even naar de andere kant van de wereld reizen, doe je niet elke week), maar ik wist niet waar ik moest beginnen. Het was een prachtige reis, waar ik nog elke dag aan terug denk. Wij zijn verliefd. Op elkaar, op de zon en op Australië.

Read More

Help, mijn lief is een voetballer

10272575_10152419905054354_3955841519189272276_o

Mijn vriend is een voetballer. Ja, mijn vriend is zo’n mannetje dat achter een bal loopt om die vervolgens weer vér weg te stampen. Hoewel ik af en toe ga kijken naar zijn wedstrijden, snap ik nog altijd zo goed als niets van voetballen. Zo heeft hij me al minstens vijf keer proberen uitleggen wat “buitenspel” nu net is, want het betekent helaas niet dat de bal uit het veld gestampt wordt. Nee, dat zou té eenvoudig geweest zijn. 

Read More

1 2 3 4 6