Travel vlog – Brazilië (in Vlaamse Gebarentaal, met Nederlandse ondertiteling)

Drie weken lang reisden we door Brazilië. We hebben gelachen en geweend bij het blije weerzien op de luchthaven, gesnorkeld op de mooiste plekjes, tot acht meter diep gedoken in de blauwe zee en genoten van de indrukwekkendste natuurfenomenen en culturele steden. En dat allemaal samen met het beste lief.

Ik maakte een samenvatting van onze rondreis door Brazilië. Ik laat de beelden voor zich spreken. Veel kijkplezier! 

Negenduizend kilometer ver

img_3561

Rustige zondag, luie zondag. Sam en ik sliepen lekker uit en besloten nog even in bed te blijven liggen. Met de laptop op onze schoot keken we nog snel naar een aflevering van onze favoriete serie. Met andere woorden een doodgewone, maar oh zo gezellige zondagochtend. De dag beginnen met een lekker ontbijtje, gevolgd door een stevige knuffel. En even later komt dan dat moment waar je eigenlijk nog niet klaar voor bent: je struikelt over de lege koffer in het midden van de woonkamer. De lege koffer die zo snel mogelijk klaargemaakt moet worden voor een half jaar in Brazilië. Een koffer waar Sam jammer genoeg niet in past. 

Read More

Ik vertrek naar Brazilië – maar mijn lief kan niet koken

5691586-vlag_brazilie

Het einde van het schooljaar is in zicht en het afstuderen komt voor mij steeds dichterbij. Het besef dat ik over enkele maanden – laat ons toch hopen – een masterdiploma op zak zal hebben, zorgde voor een korte quarter-life crisis. Het voelde alsof ik plots in de “volwassenwereld” gegooid zou worden. Alsof het behalen van zo’n papiertje (aka diploma) plots betekent dat je klaar bent voor het echte leven. Begrijp me niet verkeerd: ik heb de laatste jaren ontzettend veel geleerd. Ik ken de hele geschiedenis van Frankrijk (of die kende ik toch tot een uur na het examen), ik weet hoe ik verzorgd kan spreken (vaarwel Antwerpse ‘a’) en ik kan als de beste een cursus vanbuiten blokken de dag voor het examen (met de nodige sloten koffie, uiteraard). Hoe interessant mijn opleiding ook was, ik heb nog heel wat te leren. En dat is exact waarom ik volgend schooljaar zo’n zes maanden in Brazilië zal wonen, werken & leven. 

Read More

Mijn liefde voor mijn lief… én Vlaamse Gebarentaal.

13105858_1145602085458201_1776150272_o

Vlaamse Gebarentaal is niet mijn moedertaal. En toch zou ik me geen leven zonder gebaren kunnen voorstellen. Het is een taal geworden die ik élke dag gebruik: om mijn liefde te uiten, om eens goed ruzie te kunnen maken of om eens goed te kunnen vloeken als ik weer met mijn teen tegen de tafelpoot bots. (Ja, lieve mama, ik heb nog steeds niet geleerd dat ik thuis best pantoffels draag. Geef me nog even, ooit leer ik het wel.)

Read More

Het reisverslag van een uitsteller – Australië

12476769_1077181878966889_557764710_o

Vier maanden geleden zat ik samen met mijn vriend drie weken lang in Australië. Je zou denken dat zo’n reis de moeite waard is om over te schrijven (want even naar de andere kant van de wereld reizen, doe je niet elke week), maar ik wist niet waar ik moest beginnen. Het was een prachtige reis, waar ik nog elke dag aan terug denk. Wij zijn verliefd. Op elkaar, op de zon en op Australië.

Read More

Help, mijn lief is een voetballer

10272575_10152419905054354_3955841519189272276_o

Mijn vriend is een voetballer. Ja, mijn vriend is zo’n mannetje dat achter een bal loopt om die vervolgens weer vér weg te stampen. Hoewel ik af en toe ga kijken naar zijn wedstrijden, snap ik nog altijd zo goed als niets van voetballen. Zo heeft hij me al minstens vijf keer proberen uitleggen wat “buitenspel” nu net is, want het betekent helaas niet dat de bal uit het veld gestampt wordt. Nee, dat zou té eenvoudig geweest zijn. 

Read More

Omslachtige excuses: een verhaal over sport

IMG_20151229_202855_1

Bah, ploegsporten. Voetbal, basketbal, volleybal, … Ik mag er niet aan denken. Één keertje de bal missen en binnen de kortste keren krijg je “per ongeluk” een bal naar je hoofd gegooid – zoals in die geweldige meidenfilms, lekker op z’n “mean girls”. Nou, zo stel ik het mij toch voor, ik heb er mij immers nog nooit aan gewaagd. Als ik de bal in de verkeerde goal zou stampen (want ja, daar ben ik toe in staat) of de bal naar de tegenstanders zou gooien (zucht, dat kan ik helaas ook als de beste), dan baalt de hele ploeg hiervan.

In een ver verleden sloot ik mij dan ook aan bij een atletiekclub: geen druk, alleen maar pure vrijheid. Niemand zou kunnen balen van mijn eventuele stommiteiten, dacht de nog naïeve vijftienjarige versie van mezelf.

Read More