Mijn liefde voor mijn lief… én Vlaamse Gebarentaal.

13105858_1145602085458201_1776150272_o

Vlaamse Gebarentaal is niet mijn moedertaal. En toch zou ik me geen leven zonder gebaren kunnen voorstellen. Het is een taal geworden die ik élke dag gebruik: om mijn liefde te uiten, om eens goed ruzie te kunnen maken of om eens goed te kunnen vloeken als ik weer met mijn teen tegen de tafelpoot bots. (Ja, lieve mama, ik heb nog steeds niet geleerd dat ik thuis best pantoffels draag. Geef me nog even, ooit leer ik het wel.)

Op 26 april 2016 is Vlaamse Gebarentaal 10 jaar erkend, met andere woorden: tijd om mijn liefde voor de taal even duidelijk te maken. Het begon allemaal zo’n vier jaar geleden. Ik was zo’n verloren puber die net de middelbare school had afgerond en moest kiezen wat ze in godsnaam met haar leven wilde doen. Psychologie? Wiskunde? Leerkracht Lager Onderwijs? Alles interesseerde me wel, maar daar bleef het helaas ook bij.
In een laatste poging om een studierichting te vinden, trok ik met mijn mama naar een studie-informatiedag. Zij wees enthousiast naar een bord, waar tussen een hele hoop andere talen in kleine letters “Vlaamse Gebarentaal” stond. “Waarom niet?”, dacht ik toen. Even later was ik ingeschreven voor de Bachelor Toegepaste Taalkunde (Nederlands, Frans & Vlaamse Gebarentaal).

Na de eerste les Vlaamse Gebarentaal kwam ik enorm enthousiast thuis: wat was het interessant! In de les zaten echter ook twee dove mannen die een stuk ouder waren dan ikzelf. Deze achttienjarige onwetende puber verkondigde thuis dus vrolijk “dat er twee bompa’s in de klas zaten”. Zo’n twee maanden later was een van die bompa’s mijn lief. Oeps.
(For the record: hij was toen 27 jaar, pubers kunnen nogal overdrijven.)

13090878_1145599825458427_849672591_o

Ondertussen woon ik samen met mijn “bompa”. Wij communiceren altijd in Vlaamse Gebarentaal. Nu ja, meestal toch, soms durft hij mij na het douchen wel eens heel luid te roepen als hij voor de zoveelste keer een handdoek is vergeten klaarleggen. Of hij fluistert “ik hou van je” in mijn oor, als de lichten in de slaapkamer al uit zijn.

Vandaag de dag gebruik ik Vlaamse Gebarentaal niet alleen om met mijn vriend te communiceren, maar ook om met zijn fantastische familie en mijn lieve vrienden uit de Dovengemeenschap te praten.
Een nieuwe wereld ging voor mij open toen ik me vier jaar geleden inschreef aan de KU Leuven om Vlaamse Gebarentaal te leren. Het heeft me zoveel mooie dingen gebracht. En die handdoek brengen als Sam me weer eens roept vanuit de douche? Dat neem ik er met plezier bij.

Lieve Sam, wat hou ik van jou. En wat hou ik van Vlaamse Gebarentaal.

Meer info op http://vgt10jaar.be/index.html of https://www.facebook.com/VGT10jaar/?fref=ts

Dit wil je misschien ook wel lezen:

13 Comments

  1. Elisse 30 april 2016

    Haha, ik wist niet dat jullie elkaar echt op school hadden leren kennen, zo lief! Vind het nog steeds heel bijzonder dat je zo’n band hebt met de Vlaamse Gebarentaal. Superfijn!

    Beantwoorden
  2. Maaike 26 april 2016

    Prachtig!

    Beantwoorden
  3. Marijn 26 april 2016

    Wat een mooi artikeltje! Mijn vriend is Duits dus wij moesten allebei een andere taal leren om goed met elkaar te communiceren. Maar het brengt je veel moois 🙂

    Beantwoorden
  4. gerhilde maakt 26 april 2016

    Mooi!

    Beantwoorden
  5. marieke 26 april 2016

    Wat grappig dat je daar je vriend hebt leren kennen. en voor hem ideaal dat jij gebarentaal spreekt, lijkt me!

    Beantwoorden
  6. Lilian 26 april 2016

    Wat leuk! Ik studeer voor tolk Nederlandse gebarentaal 😊

    Beantwoorden
  7. jony verstappe 25 april 2016

    oooooooooh…

    xxx,

    de kleine oma

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *